Bu rejim; demokratik haklardan, farklı kimliklere sahip ezilenlerden, hakkını arayan işçiden, özgürlük isteyen gençlerden ve kadınlardan nefret ediyor!
13 Eylül sabahı, “Ailem Güvende” adı altında LGBTİ+ derneklerinin yöneticilerine ve aktivistlere yönelik eşzamanlı polis baskınları düzenlendi; onlarca kişi evleri basılarak gözaltına alındı. Rejim, okulların açılmasından hemen önce başlattığı bu yeni baskı ve sindirme operasyonunu, her zamanki gibi “ailenin kutsallığı” ve “çocukların korunması” demagojisiyle meşrulaştırmaya çalışıyor.
Öncelikle vurgulayalım ki hiç kimse cinsel yönelimi ya da cinsel kimliği nedeniyle hedef gösterilemez; dışlanıp aşağılanamaz, suçlu kategorisine sokularak polis terörüyle sindirilemez! Rejim, toplumun en savunmasız kesimlerini sistematik bir nefret objesi haline getirerek emekçilerin odağını kaydırmaya, birikmiş toplumsal öfkeyi yapay düşmanlara yönlendirmeye ve faşist dönüşüm planlarını hayata geçirmeye çalışmaktadır.
Eğer aileye ve çocuklara yönelmiş gerçek bir düşman aranıyorsa, rejim aynaya bakmalıdır! Bir avuç asalak sermayedar, rejim ve çevresi zenginlik denizinde yüzüp lüks ve şatafatlı bir yaşam sürerken, toplumun ezici çoğunluğunu oluşturan işçi ve emekçi aileler yoksulluk çukurunun en derinlerine itilmiştir. Türkiye bugün çocuk yoksulluğunda ve sosyal dışlanma riskinde Avrupa birincisidir! 8 milyondan fazla çocuk bu kapsamdadır. Çocukların üçte birinden fazlası şiddetli maddi yoksunluk içinde yaşam mücadelesi vermektedir. Aileler çocuklarının en temel okul masraflarını bile karşılayamazken, milyonlarca işçi çocuğu sınıflara karnı aç girmektedir. Okullarda çocuklara bir öğün ücretsiz yemek verilmesi talebini bütçe gerekçeleriyle elinin tersiyle iten bizzat bu rejimdir. Ailelerin çaresizliğinden beslenerek çocukları sermayeye bedava işgücü yapan MESEM uygulamaları, işçi çocukları için bir iş cinayeti çarkına dönüşmüştür. Şu ana kadar onlarca çocuk, MESEM kapsamında çalışırken iş cinayetlerine kurban gitmiştir.
Derinleşen yoksulluğa, büyüyen işsizliğe, genç kuşakların geleceksizlik sarmalına itilmesine, baskı ve zorbalıkla toplumun nefessiz bırakılmasına neden olan sermaye düzeni ve bu faşist rejimdir. Rejimin oy tabanındaki emekçilerin büyük çoğunluğu da hoşnutsuzdur; hayat pahalılığı ve sefalet karşısında bu taban giderek daha fazla erimektedir. İşte bu koşullarda tüm muhalif kesimleri baskı ve zorbalıkla sindirmeye çalışan rejim, hem toplumu kendi faşist ideolojisi temelinde yoğurmak hem de kitle tabanını konsolide edebilmek için “kutsal aile” söylemine sarılmaktadır. Oysa aileyi çökerten, çocukları derin yoksulluğa ve açlığa mahkûm eden şey ezilen cinsel kimlikler değil; bu rejimin ekonomi politikalarıdır, kapitalist sömürü düzenidir. Dünya âlem bu iktidarın tepeden tırnağa yolsuzluk bataklığına battığını bilmektedir. İşte LGBTİ+ bireyler tam da bu yüzden nefret odağına dönüştürülmekte, tüm bu pisliğin üzeri örtülmek istenmektedir.
LGBTİ+ bireylerin varoluşunu suç sayan, hak ve özgürlüklerini çiğneyerek onları nefret objesine dönüştüren rejim ile grev yapan işçilerin karşısına polisi diken, direnişleri zorbalıkla ezmeye çalışan ve sendikacıları tutuklatan rejim aynıdır. Maden tekellerinin ülkeyi baştan başa yağmalamalarına, maden açma adı altında doğayı talan etmelerine, zeytinliklerin sermayeye peşkeş çekilmesine karşı çıkan ve topraklarını savunan köylülere işkence yapıyor. Bu rejim; karşısındaki tüm toplumsal direnç odaklarını dağıtmak, her türlü muhalefeti susturmak ve ezilenlerin mücadele potansiyellerini yok etmek için türlü oyunlara başvuruyor. Keza iki yıldır Kürt sorunu bağlamında yürütülen görüşmeler kitleleri oyalama, muhalefeti bölüp felçleştirme ve faşist rejimin ömrünü uzatma planlarının ötesine geçmiş değildir. Rejim, Kürt halkının haklı taleplerini görmezden gelmekte, demokratik hak ve özgürlüklerini yasal ve anayasal güvence altına almaya yanaşmamaktadır. Bu yüzden tüm işçi ve emekçiler, bu gerici cadı avına ve faşist saldırı dalgasına karşı durmak zorundadır!
