“Ekmek ve Güller” sloganı, dönemin kadın hakları savunucusu Helen Todd’un oy hakkına dair yaptığı bir konuşmasında geçen “Ekmek herkes için ama güller de öyle” ifadesine dayanır. Bu konuşmadan ilham alan James Oppenheim, Aralık 1911’de “Ekmek ve Güller” şiirini yayımladı. Bir ay sonra, Ocak 1912’de ABD’nin Massachusetts eyaletine bağlı Lawrence kentinde ücret kesintilerine, uzun ve ağır çalışma koşullarına karşı isyan edip greve giden 20 bin kadın tekstil işçisinin bu görkemli mücadelesi, şiirin içeriğiyle bütünleşerek tarihe Ekmek ve Güller Grevi olarak geçti.
Çeviri Tarihi: Şubat 2026
Çeviri: Gelecek Bizim Gelecek Sosyalizm Grubu
Yürürken biz, yürürken günün aydınlığında
Milyonlarca karanlık mutfak, binlerce isli atölye
Ansızın doğan güneşin ışıltısıyla aydınlanıyor.
Ve insanlar duyuyor şarkımızı:
Ekmek ve Güller! Ekmek ve Güller!
Yürürken biz, yürürken erkekler için de savaşırız
Çünkü onlar kadınların çocuklarıdır
ve biz yine analık ederiz onlara.
Kan ter içinde tükenmesin ömrümüz
beşikten mezara dek.
Yalnız bedenler değil, kalpler de aç.
Bize ekmek verin ama verin gülleri de!
Yürürken biz, yürürken
Sesini duyuramadan ölüp giden onca kadın
o kadim Ekmek Şarkısını haykırıyor
şimdi bizim sesimizde.
Sanattan, sevgiden, güzellikten
yalnız kırıntılar düştü paylarına.
Ekmek için savaşıyoruz ama güller için de!
Yürürken biz, yürürken
O görkemli günleri birlikte getiriyoruz.
Kadınların yükselişi
insanlığın yükselişidir.
Ne kölece çalışma ne aylaklık:
on kişi didinirken birinin yan gelip yatmadığı
yaşamın görkemini paylaştığımız bir dünya…
Ekmek ve Güller! Ekmek ve Güller!
